กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทะเลในยุคเจ็ดศูนย์ ใสกระจ่างไร้มลพิษเจือปนแม้แต่น้อย
เสิ่นซวี่เวยวางถังเปล่าในมือลงบนชายหาดอย่างตามใจ
เธอโน้มตัวถอดรองเท้าและถุงเท้าออก ย่ำเท้าเปล่าลงบนผืนทรายเนียนนุ่มที่เย็นเยียบเล็กน้อย
เหนือศีรษะคือท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ค่อย ๆ พร่างพรายไปด้วยหมู่ดาว ปลายจมูกอบอวลไปด้วยลมทะเลที่มีกลิ่นอายเค็มชื้นเจือจาง ข้างหูยังคงแว่วเสียงหัวเราะเริงร่าของผู้คนที่จับกลุ่มกลับบ้านหลังเก็บของทะเลยามน้ำลง
เมื่อทอดสายตามองท้องทะเลอันเงียบสงบนี้ ความคิดของเธอก็ลอยย้อนกลับไปสู่ชาติก่อนโดยไม่รู้ตัว
ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เพื่อแย่งหมั่นโถวแข็ง ๆ เพียงลูกเดียว เธอและพวกเด็ก ๆ ต่างสู้กันจนเลือดตกยางออก