ตอนที่ 5 ตรวจนับ ได้รับเต็มเปี่ยม!

“เธอคือเวยเวยจริง ๆ หรือ”

ถ้อยคำไม่กี่คำนี้ราวกับอัสนีสะท้านฟ้า ทำเอาดวงจิตวิญญาณของเสิ่นซวี่เวยสะเทือนเลื่อนลั่นจนทวารทั้งเจ็ดแทบหลุดลอย

อยู่ในโลกนี้มาเกือบหนึ่งวันแล้ว แม้จะเป็นโลกในนิยาย ทว่ากลับสมจริงอย่างหาที่สุดมิได้

คนเหล่านี้ไม่ใช่เอ็นพีซี แต่เป็นมนุษย์ที่มีชีวิตจิตใจ มีอุณหภูมิร่างกาย รู้จักคิด และมีครรลองชีวิตเป็นของตนเอง

เธอรู้ซึ้งดีว่าไม่อาจประมาทใครได้เลยแม้แต่น้อย มิฉะนั้นคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองจะตายอย่างไร

ต้องพิสูจน์ตัวเองเพื่อให้ได้ความไว้วางใจจากย่าเสิ่น

“ตอนฉันอายุหกขวบเพราะตะกละ ถึงได้ปีนต้นท้อแก่ในลานบ้านเก่าถนนสายใต้ แล้วเหยียบพลาดตกลงมา

เป็นท่านที่ตาไวคว้าตัวฉันเอาไว้ทัน แต่ตอนนั้นฉันตกใจกลัวจนปัสสาวะราดกางเกง นั่นคือช่วงเวลาที่ฉันเสียหน้าที่สุดในชีวิต

ท่านเพื่อรักษาหน้าให้ฉัน จึงไม่เคยเอ่ยเรื่องนี้กับใครเลยสักคน”