กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากจูบกันอยู่เนิ่นนาน ทั้งสองจึงถอนริมฝีปากออกจากกัน
ซูหว่านเอ๋อร์มองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม เยวี่ยตงแอ่นตัวขึ้นอย่างแนบเนียนเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน
“คุณซ่อนอะไรไว้ใต้ตัวน่ะ?”
ซูหว่านเอ๋อร์มองเยวี่ยตงอย่างสงสัย
เยวี่ยตง: “ซี๊ด!!!”
แต่แล้วเธอก็รู้ทันทีว่าสิ่งที่เยวี่ยตงซ่อนไว้ใต้ตัวคืออะไร
ใบหน้าของเธอแดงเรื่อด้วยความเขินอายในทันที
“คุณ...ไอ้อันธพาล!”
เยวี่ยตงอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก เขาเป็นอันธพาลตรงไหนกัน นี่มันเช้าตรู่ ร่างกายก็แค่ตอบสนองตามธรรมชาติไม่ใช่หรือ ยิ่งมีสาวสวยเนื้อนุ่มอยู่ในอ้อมกอด ถ้าเขาไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยสิถึงจะเรียกว่าจบเห่
ซูหว่านเอ๋อร์ใช้นิ้วมือจิ้มหน้าอกเยวี่ยตงแล้วพูดว่า “ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยสะดวก”