กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮวาเสี่ยวซวงที่อยู่ข้างๆ ตาค้างอ้าปากหวอ
เขาตัดสินใจแล้ว อาจารย์อาคนนี้ปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด
“หัวหน้า เมื่อกี้อาจารย์อาเพิ่งบอกว่า คราวนี้จัดการเรื่องดวงจิตหยินสิบแปดชั้นอันตรายเกินไป เขาเลยตัดสินใจจะขึ้นไปเฝ้าดวงจิตหยินด้วยตัวเอง”
เยวี่ยตง: “ดีเลย นักพรตชางซงสมกับมีใจกว้างต่อใต้หล้าจริงๆ เยวี่ยตงขอคารวะ!”
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อ๊ะ!!! ไอ้เด็กเวร ฉันไปพูดตอนไหน?”
ตอนแรกนักพรตชางซงยังไม่ทันเข้าใจ ยังทำหน้าเหมือนบอกว่าคนอย่างพวกเราควรทำเช่นนี้อยู่แล้ว พอเข้าใจแล้วก็กระโดดโวยวายทันที
“ไอ้เด็กเวร แกเข้าข้างใครกันแน่?”