กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถ้ายังปล่อยให้ซากุระโกะหนีไปได้ เยวี่ยตงคงหันหลังกลับเมืองหลีเฉิง แล้วซื้อเต้าหู้สักก้อนมาโขกหัวตัวเองให้ตายไปเลย
ทันทีที่เชือกในมือเธอพุ่งออกไป เยวี่ยตงก็กระทืบเท้าจนคอนกรีตก้อนหนึ่งกระเด็นขึ้นจากพื้น เขาฟาดฝ่ามือใส่คอนกรีตก้อนนั้น มันพุ่งแหวกท้องฟ้ายามค่ำคืนราวกับสายฟ้า ชั่วพริบตาก็กระแทกถูกซากุระโกะที่กำลังคิดจะหนีอย่างแม่นยำ
เชือกเพิ่งดึงร่างซากุระโกะขึ้น ยังไม่ทันที่เธอจะหนีไป คอนกรีตก้อนนั้นก็พุ่งกระแทกเธอเข้าเต็มๆ
เธอครางอู้อี้ ทั้งตัวทั้งเชือกกระแทกเข้ากับเสาของอาคารสำนักงาน
“คิดจะหนีเหรอ? ไม่มีทางง่ายขนาดนั้นหรอก อยู่สนุกให้เต็มที่เลยครับ!”