กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงนั้นยังอยู่ไกล หากเยวี่ยตงไม่ได้ทิ้งหุ่นกระดาษไว้ในทางลับ และไม่ได้ตั้งใจฟังให้ดี เมื่อมีประตูลับกั้นอยู่แบบนี้ เขาคงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย
ใครจะมาที่นี่ในเวลาแบบนี้?
เยวี่ยตงดึงมโนจิตกลับมาแล้วกดคอบอดี้การ์ดทั้งสองจนหมดสติทันที จากนั้นก็ยัดพวกเขาเข้าไปในห้องข้างๆ พอจัดการเสร็จ เขาก็หิ้วคุนซาเหมือนหิ้วลูกเจี๊ยบไปนั่งหน้าโต๊ะหนังสือ ส่วนตัวเองนั่งอยู่ข้างๆ แล้วควบคุมหุ่นกระดาษให้ถูกลนไฟเหนือเทียนต่อ
ควันลอยออกจากทั่วร่างคุนซา แต่ที่แปลกคือบนตัวเขากลับไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย ผิวหนังไม่แดงแม้แต่จุดเดียว ทว่าความเจ็บปวดนั้นรุนแรงจนไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้