กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ยำเย็น
ทางเดินโล่งกว้าง สองข้างมีม่านแขวนห้อยลงมา ปักลายดอกไม้ ปลายทางเดินเป็นประตูลายตาราง บนบานประตูวาดภาพภูเขาและสายน้ำ หน้าประตูมีเด็กหนุ่มชุดขาวยืนอยู่คนหนึ่ง
เด็กหนุ่มชุดขาวคนนี้งามเลิศหาใครเทียบไม่ได้ เขายืนอยู่หน้าประตูที่ปิดสนิทนี้มานานแล้ว ผู้เฒ่าผมขาวหน้าเด็กคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขา เด็กหนุ่มหันมาถามผู้เฒ่าว่า
“เขายังไม่ออกจากการเก็บตัวอีกหรือ”
เซียวอวี่ตอบว่า “ยังขอรับ”
“แล้วเมื่อไรเขาถึงจะออกมา” กู้เหยียนถาม
เซียวอวี่หัวเราะแล้วพูดว่า “เรื่องแบบนี้ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่า”