เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ประลองกับธิดาศักดิ์สิทธิ์สำนักเมี่ยวอวี้
สวีเมิ่งเตี๋ยมองกู้เหยียนด้วยดวงตาสีอำพัน แล้วถามเสียงนุ่มว่า “ท่านนี้คือสหายตู๋กูจื่อหรงใช่ไหม?”
หลังเรื่องที่หอว่านอวี้ในตลาดมายากลางทะเลแพร่ออกไป สี่ตระกูลใหญ่และห้าสำนักต่างก็รู้ว่าตระกูลตู๋กูมีหนุ่มน้อยรูปงามล้ำเลิศราวกับเทพบุตรอยู่คนหนึ่ง ชื่อตู๋กูจื่อหรง ทันทีที่สวีเมิ่งเตี๋ยเห็นกู้เหยียน นางก็เดาว่าเขาคือตู๋กูจื่อหรง แต่ตู๋กูจื่อหรงคนนั้นอยู่ที่จุดสูงสุดของขั้นราชาวิญญาณช่วงปลายไม่ใช่หรือ?
หนุ่มน้อยตรงหน้านางอยู่ขั้นราชันวิญญาณช่วงกลางชัด ๆ ใช้เวลาแค่สิบเอ็ดปี ฝึกจากขั้นราชาวิญญาณช่วงปลายขึ้นมาถึงขั้นราชันวิญญาณช่วงกลางเลยหรือ?
ล้อกันเล่นหรือเปล่า?
“ใช่แล้ว” กู้เหยียนประสานมือคารวะ
‘อะไรนะ?’
‘เป็นเขาจริง ๆ หรือ?’