เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ไม่สิ เจ้าต่างหากที่มาได้ถูกเวลาพอดี
ถานเยว่โกรธจนแน่นหน้าอกอยู่ในหอชมวิว ส่วนกู้เหยียนที่ยืนอยู่ใต้ซุ้มดอกกุหลาบนั้นรู้อยู่ก่อนแล้วว่าถานเยว่กำลังมองลงมาจากข้างบน เขายังเงยหน้าขึ้น ยกถ้วยชาในมือ แล้วส่งยิ้มให้ถานเยว่อีกด้วย
ทำเอาถานเยว่โกรธจนบีบราวระเบียงหักคามือ
ตอนนั้นเองเซี่ยวหว่านเม่ยถึงเห็นสามีของตัวเอง พอสบเข้ากับสายตาของถานเยว่ นางก็หลบตาด้วยความรู้สึกผิด ถานเยว่หัวเราะเยาะเสียงเย็นอยู่สองสามครั้ง ไม่อยากเห็นภาพหญิงชั่วชายโฉดคู่นี้อีกต่อไป ด้วยความโกรธ เขาจึงสะบัดหน้ากลายเป็นลำแสงสีม่วง พุ่งทะยานหายไปบนท้องฟ้า
หลังถานเยว่จากไป กู้เหยียนก็ลุกขึ้นแล้วบอกเซี่ยวหว่านเม่ยว่า “ข้าจะไปจวนตระกูลมู่สักหน่อย”
พูดจบ กู้เหยียนก็เคลื่อนพริบตาหายไปจากตรงนั้นทันที