เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 หยางกุ้ยเฟย
พอกู้เหยียนกับถานเยว่มาถึง ทั้งสองก็ประสานมือคำนับเฉินเฉวียน “ถวายบังคมฝ่าบาท!”
เฉินเฉวียนหัวเราะแล้วพูดว่า “ทั้งสองท่านไม่ต้องมากพิธี รีบนั่งเถอะ!”
กู้เหยียนกับถานเยว่นั่งลง ทุกสายตาต่างมองมาที่ทั้งสองคน เพราะรู้แล้วว่าทั้งคู่เป็นอาจารย์กับศิษย์ จึงจัดที่นั่งไว้ด้วยกัน ข้าง ๆ คือมู่ชิงเหอ คนที่สนิทกับทั้งสองมากที่สุด พอกู้เหยียนนั่งลง มู่ชิงเหอก็ยิ้มให้เขาแล้วส่งเสียงถามทางจิตว่า
“ทำไมมาช้านักล่ะ?”
“หลอมโอสถจนลืมเวลาไปน่ะ” กู้เหยียนอธิบาย
ตั้งแต่กู้เหยียนก้าวเข้ามาในท้องพระโรง เฉินอวี่จิ้งก็มองเห็นเขาแล้ว หัวใจนางเต้นแรงจนแทบไม่เป็นจังหวะ ‘เขา... ใช่เขาหรือเปล่า?’ เฉินอวี่จิ้งไม่กล้าฟันธง
นางไม่ได้เจอกู้เหยียนมาปีกว่าแล้ว ในช่วงปีกว่านี้ กู้เหยียนเปลี่ยนไปมาก