กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 พี่กู้เหยียนเลิกฝึกวิถีไร้ใจไม่ได้หรือ?
กู้เหยียนมีเส้นเลือดปูดขึ้นมาบนหน้าผากเส้นหนึ่ง เขาค่อย ๆ ดันซ่งเยียนออกเบา ๆ มองเด็กสาวที่ร้องไห้จนใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา ก่อนจะพูดว่า
“น้องซ่งเยียน บนโลกนี้ยังมีบุรุษดี ๆ อีกตั้งมากมาย เหตุใดเจ้าต้องมาผูกชีวิตไว้กับต้นไม้อย่างข้าเพียงต้นเดียวด้วยเล่า?”
ซ่งเยียนร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน
“ท่านเลิกฝึกวิถีไร้ใจไม่ได้หรือ?”
กู้เหยียนถอนหายใจ “ข้าฝึกไปแล้ว ธนูขึ้นสายแล้วย่อมไม่มีทางหันกลับ ตอนนี้ทำได้แค่ฝึกต่อไป ไม่อย่างนั้นข้าก็ต้องกลับไปเป็นคนไร้ค่าเหมือนเดิม น้องซ่งเยียน เจ้ายังเด็กนัก ต่อไปเจ้าจะได้พบคนที่ดีกว่านี้แน่นอน”