กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ซื้อทองคำเถอะ พ่อฉันพูดเสมอว่ายุคแห่งความโกลาหลสะสมทองคำ ยุคสงบสุขสะสมหยก หยกเนื้อดีหายาก ในห้างสรรพสินค้าก็ตั้งราคาสูงทั้งนั้น เงินของนายซื้อบ้านไม่ได้หรอก”
ซ่านหู่ฟังแล้วก็ตัดสินใจเชื่อหานโย่วอี๋ สำหรับเพชรที่ดูเหมือนแก้วพรรค์นั้น เขาไม่รู้สึกจริง ๆ ว่าจะมีค่ามากมายปานนั้น ถือเสียว่าเขาตาไม่ถึงก็แล้วกัน
แต่ทองคำเขารู้จักดี บ้านไหนในหมู่บ้านแต่งลูกสะใภ้เข้าเรือน หากมีต่างหูทองคำสักคู่ล่ะก็ สามารถเอาไปอวดได้นานหลายวันทีเดียว
สิ้นปีแล้ว ราคาทองคำก็พุ่งขึ้น กรัมละ 300 รวมส่วนต่างกำไรเข้าไปอีก ขายกันถึงกรัมละ 325 เลยทีเดียว
ซ่านหู่กัดฟันควักเงินเก็บทั้งหมดออกมา รวมให้ได้ 666 กรัม กล่องใบไม่ใหญ่นักทว่ากลับหนักอึ้ง เป็นแท่งทองคำชนิดที่มีให้เห็นแค่ในโทรทัศน์เท่านั้น