กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ฉันจะไปดูเขาที่ตระกูลหานค่ะ ถ้าตระกูลหานดีจริง เขาอยู่กับตระกูลหานก็ไม่เลวเหมือนกัน”
ซ่านหนิงไม่มีความรู้สึกและไม่เคียดแค้นตันสยง อารมณ์ที่มากเกินไปมีแต่จะส่งผลกระทบต่อเส้นทางที่เธออยากจะเดิน
แต่กับซ่านหู่ผู้เป็นน้องชายคนนี้เธอกลับรู้สึกลังเลสับสน เพราะน้องชายคนนี้เธอถึงได้เรียนหนังสือ และก็เพราะน้องชายคนนี้เช่นกันที่ทำให้เธอเกือบถูกบีบให้แต่งงาน
เธอรู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้โทษซ่านหู่ไม่ได้ เพราะซ่านหู่เองก็ไม่มีทางเลือก ตอนนั้นเขายังเด็ก และตอนที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็ยังนับว่าดีทีเดียว
“อืม”
ฉินเนี่ยนขานรับคำหนึ่ง
“งานต่อไปของเธอได้รับการยืนยันเรียบร้อยแล้วนะ”
ฉินเนี่ยนเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
“ขอบคุณค่ะอาจารย์”