กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เดิมทีลี่เหวินยังคิดอยู่ว่าลี่อู่เป็นบ้าอะไร พอได้ยินคำนี้เข้าก็อดไม่ได้ที่จะลูบจมูกตัวเอง
“เรื่องนี้ใช่ว่าฉันเป็นคนกำหนดเสียหน่อย คำนวณดูแล้วพี่ซ่านหนิงก็น่าจะถึงเวลาเตรียมทำวิทยานิพนธ์จบการศึกษาช่วงนี้พอดี ไม่อย่างนั้นก็ต้องรอไปอีกปีหรืออาจจะนานกว่านั้น”
“แล้วทำไมนายถึงเรียนจบเร็วขนาดนั้นล่ะ”
ลี่อู่มองไปยังลี่เหวินด้วยสายตาตัดพ้อ
“แค่ก เรื่องนี้ ฉันมันพรสวรรค์เลิศล้ำน่ะ”
ลี่เหวินไม่ได้ถ่อมตัวเลยแม้แต่น้อย เพราะอย่างไรเขาก็เติบโตขึ้นมาบนบ่าของกลุ่มยักษ์ใหญ่ ได้รับการอบรมบ่มเพาะและมีสภาพแวดล้อมทางการศึกษาที่ต่างออกไป
“ความจริง นายบอกแม่ไปตรง ๆ เลยว่าชอบพี่ซ่านหนิงก็สิ้นเรื่อง มีแม่คอยช่วยเป็นแม่สื่อให้จะได้ไม่ต้องเดินอ้อมโลกขนาดนี้”
ลี่เหวินคิดดูแล้วจึงเอ่ยขึ้น