ตอนที่ 246 รู้คุณค่าความสุข

“อร่อย ทำได้ดีจริง ๆ!”

หยางอวี้เฟินเอ่ยชมพลางกินกับข้าวจนหมด ลี่อู่เชิดคางใส่ลี่เหวินอย่างได้ใจ

ลี่เหวินไม่สนใจ ได้แต่คอยคีบกับข้าวให้หยางอวี้เฟินเงียบ ๆ

วันหยุดของโรงเรียนทหารนั้นสั้นและหายากยิ่ง เดือนละสองวัน ทว่าก็ไม่ได้มีวันหยุดทุกเดือน

เวลาของลี่เหวินเทียบแล้วมีมากกว่าลี่อู่มากนัก โดยเฉพาะเมื่อฤดูหนาวมาเยือน หยางอวี้เฟินย้ายจากสวนผลไม้กลับมาอยู่ที่บ้านพักตากอากาศ ลี่เหวินจึงไม่ยอมปล่อยให้โอกาสกลับบ้านหลุดลอยไปแม้แต่ครั้งเดียว

“ย่าครับ น้ำแพร์อุ่นแล้ว ย่าอย่าลืมดื่มนะ”

ลี่เหวินยกน้ำแพร์มาวางข้างกายหยางอวี้เฟิน

“ได้ ๆ ทำไมไม่ไปอ่านในห้องหนังสือล่ะ ย่าเปิดโทรทัศน์เดี๋ยวจะเสียงดังรบกวนลูกเอา”

“ไม่รบกวนครับ เวลาผมการเรียนรู้เสียงรอบข้างส่งผลอะไรกับผมไม่ได้หรอก”