ตอนที่ 242 นายก็ทำได้

ลี่เหวินเลิกเรียนกลับมา ตอนนี้พักอยู่ที่บ้านทุกวัน ทั้งที่อายุยังน้อย แต่กลับแผ่แรงกดดันออกมาจนน้าสองคนไม่กล้ามีความคิดดูแคลนแม้แต่น้อย

“แม่วางใจเถอะครับ ผมจะดูแลย่าเป็นอย่างดี”

ลี่เหวินรับปากกับฉินเนี่ยน

“แม่เชื่อใจลูกจ้ะ แต่อย่าหักโหมจนเหนื่อยเกินไปนะ แม่จะพยายามหาทางย้ายกลับมาให้เร็วที่สุด”

อยู่ห่างไกลกันย่อมไม่อาจวางใจได้จริง ๆ ก่อนหน้านี้ฉินเนี่ยนยังไม่รู้สึกเท่าไร แต่ในยามนี้ใครจะว่าเธออย่างไรก็ได้ ครอบครัวสำคัญเทียบเท่ากับหน้าที่การงาน เธอไม่อาจตัดใจทิ้งด้านใดด้านหนึ่งไปได้เลย