ตอนที่ 224 หัวทึบ

“อ๊าก! ย่า ยาย!”

ลี่อู่สาวเท้าวิ่งแน่บ ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้ทันตั้งตัวก็พุ่งพรวดออกไปแล้ว เสียงยังก้องอยู่ที่เดิม ทว่าตัวคนกลับวิ่งไปไกลลิบ

“ช้าหน่อย ๆ เดี๋ยวก็สะดุดล้มเข้าหรอก”

หยางอวี้เฟินแทบจะโผเข้าไปกอดลี่อู่ไว้ในอ้อมแขน เด็กโตขึ้น แรงก็เยอะตามไปด้วย เกือบจะทรงตัวไม่อยู่ ยังดีที่วันปกติยืนหยัดออกกำลังกายมาโดยตลอด

“ย่า ยาย ผมคิดถึงพวกคุณจังเลยครับ ดูสิครับ ผมได้ที่หนึ่งมาด้วย! ผมเก่งไหม!”

ลี่อู่โชว์เกียรติบัตรให้ทั้งสองคนดู ท่าทางภาคภูมิใจสุด ๆ

“เก่งมาก เก่งจริง ๆ”

ศาสตราจารย์เหวินกับหยางอวี้เฟินเอ่ยชมเป็นเสียงเดียวกัน