ตอนที่ 214 ของรางวัลสงครามยิ่งหอมหวาน

“นอกจากแกแล้วไอ้หนุ่ม ยังจะมีใครหาเรื่องให้ฉันได้ไม่เว้นแต่ละวันอีก แกไปรังแกเด็กร้องไห้ที่ห้องเรียนของครูอู๋มาอีกแล้วใช่ไหม!”

ครูเกาเท้าสะเอวข้างหนึ่ง ตั้งแต่ดูแลเจ้าไอ้หนุ่มเหลือขอนี่มา ก็ไม่มีวันไหนได้อยู่อย่างสงบเลยสักวัน

“พวกเขาไปฟ้องได้ยังไงกัน เห็น ๆ อยู่ว่าพวกเขาอยากแข่งเอง พอแข่งแพ้แล้วจะมาโทษผมได้ยังไงล่ะครับ”

“เพราะงั้นแกก็เลยกินน่องไก่หลายอันของคนอื่นเขาไปจริง ๆ ใช่ไหม?”

“นั่นพวกเขาแพ้ให้ผมเองนี่ครับ ยอมรับผลแพ้ชนะไม่ใช่หรือไง?”

ลี่อู่แหงนหน้าขึ้น ถังเซิงเจียงกับเจียงเฉิงกลั้นหัวเราะกันอยู่สองคน ทุกครั้งที่เห็นครูเกาโมโหจนแทบทนไม่ไหว แต่เจ้าอ้วนกลับทำท่าทางไม่ถูกแต่ยังเถียงคอเป็นเอ็น มันชวนขบขันเป็นพิเศษจริง ๆ

“แล้วแกก็กินเข้าไปจริง ๆ เนี่ยนะ? พวกเราขาดแคลนของกินปากท้องแค่นั้นหรือไง?”