กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“งั้นพวกเราก็ลองคิดค้นกันเองก่อน ทำเหมือนตอนทำเนื้อพะโล้ เหล่าโจวก็น่าจะพอรู้วิธีทำเนื้อพะโล้อยู่บ้างเหมือนกัน”
หยางอวี้เฟินไม่ลังเลเลยสักนิด ไม่ลงมือทำจะรู้ได้อย่างไร ต้องเริ่มทำก่อน
“อืม อีกเดี๋ยวค่อยเรียกเหล่าโจวมาร่วมปรึกษากัน วันมะรืนก็เริ่มทดลองทำได้เลย”
ความเห็นของทั้งสองคนตรงกัน ป้าหวังจึงเล่าความคิดของพวกเด็ก ๆ ให้หยางอวี้เฟินฟังอีกต่อ
“เด็กสมัยนี้ฉลาดจริง ๆ อายุน้อยแค่นี้ก็รู้จักวิธีหาเงินแล้ว แบบนี้ดีจริง ๆ”
หยางอวี้เฟินได้ยินแล้วก็รู้สึกดีใจและปลาบปลื้มใจยิ่งนัก
พอถึงช่วงบ่าย เสิ่นเซี่ยนจวินก็เห็นเด็ก ๆ ไม่วิ่งเล่นเพ่นพ่านกันแล้ว พากันมานั่งทำความสะอาดขนไก่พวกนั้น ล้างทีละเส้นจนสะอาดแล้วนำไปผึ่งแดด ช่างประณีตบรรจงเสียนี่กระไร