เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ย่าวางใจเถอะครับ”
ฝาแฝดโตขึ้นอีกหนึ่งปี ไม่ได้ติดหยางอวี้เฟินจนแยกจากไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว อีกทั้งพวกเขาก็รู้ว่าสวนผลไม้ที่ย่าไปอยู่ที่ไหน จึงไม่กลัวว่าจะหาย่าไม่เจอ
หยางอวี้เฟินกับป้าหวังทั้งสองคนย้ายไปพักที่หอพักสวนผลไม้แล้ว ตลอดฤดูหนาวนี้ทุกคนไม่ยอมอยู่ว่างเลยจริง ๆ สิ่งใดที่เก็บมาทำเป็นฟืนได้ก็เก็บรวบรวมขนลงเขามาทั้งหมด
รากไม้ที่ขุดขึ้นมา พอว่างจากงานก็เลื่อยให้ขาดแล้วผ่าออก กองไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ในฤดูหนาวไม่ได้ใช้ถ่านหินเลยแม้แต่น้อย ล้วนแต่เผาฟืนทั้งสิ้น ฟืนที่เหลือยังสามารถใช้เผาได้อีกนานแสนนานทีเดียว
หยางอวี้เฟินกับป้าหวังทั้งสองคนยังสั่งจองแพะไว้หลายตัวกับพวกนักศึกษาของสถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตร ห่านพวกนั้นแม้ไม่ได้เลี้ยง แต่ก็ซื้อมาหลายตัว ถือเสียว่าเพิ่มอาหารให้ทุกคนได้กินกัน