ตอนที่ 179 แนะนำไม่ใช่ขอพร

เสิ่นเซี่ยนจวินกำลังคุยกับฉินเนี่ยนว่าแขนข้างนี้ของตนไปโดนอะไรมา เดิมทีเขากระโดดถีบคนจนกระเด็นไปแล้ว ทว่าสายชนวนดินปืนบนตัวอีกฝ่ายสั้นเกินไป ในจังหวะที่ระเบิดเสิ่นเซี่ยนจวินล้มลงกับพื้น แขนกระแทกเข้ากับหินจนหักดังกร๊อบ

“พ่อครับ ทำไมพ่อถึงนอนกับแม่ได้ล่ะครับ?”

ลี่อู่วิ่งพรวดเข้ามาในห้อง เกาะขอบเตียงกะพริบตาโตคู่นั้นจ้องเสิ่นเซี่ยนจวินเขม็ง

“แค่ก ๆ”

ฉินเนี่ยนสำลักน้ำลายจนไอออกมาสองที

“ผมก็อยากนอนกับแม่เหมือนกัน!”

ลี่อู่หันไปมองฉินเนี่ยน ใบหน้าของฉินเนี่ยนแดงก่ำเพราะอาการสำลัก

“เอ่อ คือว่า แขนพ่อของลูกเจ็บอยู่ ไว้วันหลังแม่ค่อยให้พวกหนูมานอนด้วยกัน ดีไหมจ๊ะ?”

ฉินเนี่ยนตัดใจปฏิเสธคำขอของลูกไม่ลง

“ลี่อู่ แกเป็นลูกผู้ชายตัวน้อยแล้วนะ จะมาติดนอนกับแม่อยู่ได้ยังไงกัน?”