ตอนที่ 170 เรียนหนังสือไม่ใช่เพื่อแต่งงาน

“สหายเสี่ยวฟั่นมาเป็นแขกหรือนี่ ช่วงนี้การงานเป็นอย่างไรบ้าง?”

ผู้บัญชาการเลี่ยวเห็นฟั่นจวนกับฉินเนี่ยนเดินออกมา จึงเอ่ยทักทายพลางหัวเราะหึ ๆ

“ทุกอย่างราบรื่นดีค่ะ ฉันเห็นว่าวันนี้ท่านดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะคะ”

ฟั่นจวนยิ้มตอบ

“ดีใจสิ เจ้าเด็กเหลือขอที่บ้านฉันนาน ๆ ทีจะได้ลาพักกลับมาเยี่ยมฉัน สหายเสี่ยวฟั่นไม่เห็นเขาหรือ?”

“ฉันกับเนี่ยนเนี่ยนอยู่ในห้องตลอด คงจะคลาดกันน่ะค่ะ ลูกชายท่านมาเยี่ยม มิน่าล่ะท่านถึงได้มีความสุขขนาดนี้”

ฟั่นจวนเพียงคิดว่าเป็นการพูดคุยสัพเพเหระ

“ฮ่า ๆ ใช่แล้ว! ใช่แล้ว!”

ผู้บัญชาการเลี่ยวสังเกตสีหน้าของฟั่นจวน พลันใจหายวาบ แย่ละ มิน่าเล่าเจ้าเด็กเหลือขอนั่นถึงได้มาแกล้งตีหน้าเศร้าเล่นละครต่อหน้าตน นี่แปลว่าสหายเสี่ยวฟั่นไม่ได้ถูกใจเจ้าเด็กเหลือขอของบ้านตนจริง ๆ