กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ลี่เหวิน อันนี้ทำไมลูกไม่กินล่ะ?”
ศาสตราจารย์เหวินซื้อขนมปังให้เด็ก ๆ คนละชิ้น ผ่านไปทั้งวันแล้ว เด็ก ๆ ต่างก็หิวกันแล้ว
“เก็บไว้ให้น้องชายเสี่ยวเป่าครับ”
พอเสียงลี่เหวินดังขึ้น ตรงหน้าก็มีขนมปังเพิ่มมาอีกชิ้นทันที
“ฉันแบ่งให้นาย เกือบลืมน้องชายเสี่ยวเป่าไปเลย ครั้งหน้างั้นพวกเราพาน้องชายเสี่ยวเป่าไปด้วยนะ”
ลี่อู่บิดขนมปังของตัวเองแบ่งออกมาส่วนหนึ่ง หวังซิงกับหูเจิ้งเฮ่าได้ยินดังนั้นต่างก็บิดขนมปังของตัวเองออกมาส่วนหนึ่งเช่นกัน
“ใช่ ครั้งหน้าพาเสี่ยวเป่าไปด้วย จะได้ไม่ลืมเขาอีก”
“พวกหนูกินกันเองเถอะ ยายซื้อให้เสี่ยวเป่าแล้ว แค่ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อ เป็นเด็กดีกันจริง ๆ”
ศาสตราจารย์เหวินยังหยิบออกมาให้พวกเด็ก ๆ ดู มีอยู่จริง ๆ เด็ก ๆ ถึงได้วางใจ