เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ป้าครับ นักศึกษาเกษตรไม่มีวันหยุดหรอกครับ ที่ดินยังได้พักแปลง แต่นักศึกษาเกษตรไม่ได้พัก ช่วงพักแปลงพวกเราก็เข้าเรียน ช่วงไถหว่านฤดูใบไม้ผลิกับเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงพวกเราก็ลงแปลงการปฏิบัติงานจริง”
พูดมากไปก็มีแต่น้ำตา แต่ใครใช้ให้พวกเขาสอบติดเข้ามาด้วยคะแนนของตัวเองเล่า กัดฟันก็ต้องอดทนต่อไป
“อ้าว อย่างนั้นก็เหนื่อยกว่าล่อของกองการผลิตอีกน่ะสิ”
ป้าหวังเสริมขึ้นมาลอย ๆ พลางมองดูกลุ่มนักศึกษาเกษตรเหล่านั้นราวกับดูเรื่องสนุก
หัวหน้าโจวคอยคว้าตัวคนถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็หาตัวพวกหยางอวี้เฟินทั้งสองคนจนพบ
“หาเจอจนได้ พี่สาวคนโตหวัง พวกคุณคิดดูเป็นอย่างไรบ้าง ตัดสินใจได้เร็วขึ้นหนึ่งวัน ก็เริ่มลงมือทำงานได้เร็วขึ้นหนึ่งวัน การเพาะปลูกไม่คอยใครหรอกนะ พลาดไปแล้วก็ต้องรอไปอีกตั้งหนึ่งปี น่าเสียดายแย่”