ตอนที่ 157 ขาดเงิน

“ทำให้เสียดายจริง ๆ แล้วการเช่าพื้นที่ภูเขานี่มีเงื่อนไขยังไงบ้างหรือคะ?”

ป้าหวังซักถามต่อ

“ชาวบ้านในเมืองไม่ได้มีที่ดินจัดสรรให้ไม่ใช่หรือ พอเศรษฐกิจพัฒนาขึ้น คนในครอบครัวก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่งานมีจำกัด จึงสามารถเลือกทำสิ่งอื่น ๆ ได้มากขึ้น ประเทศเรามีผืนแผ่นดินกว้างใหญ่ขนาดนี้ ภูเขารกร้างในหลายพื้นที่ยังไม่ถูกนำมาใช้ประโยชน์ ก็เหมือนกับที่ดินภูเขารกร้างที่สถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตรของเราสามารถยื่นขอได้นั่นแหละ สามารถเปิดให้เช่าที่ดินได้”

“แน่นอนว่าการให้ประชาชนเช่าที่ดินเพาะปลูก รัฐบาลก็มีเงินอุดหนุนให้เหมือนกัน อย่างแปลงนี้ ราว ๆ สามสิบถึงสี่สิบหมู่ ปีหนึ่งใช้เงินสามร้อยหยวน เช่าสิบปี สามารถจ่ายเงินแค่สามปีแรกก่อนได้ หลังจากนั้นพอผลผลิตออกแล้ว ค่อยทยอยจ่ายเป็นรายปีไป”