ตอนที่ 146 ก้อนถ่านดำคูณสาม

หูเจิ้งเฮ่ากับลี่เหวินเดินตามหลังเข้ามาในประตู ก้อนถ่านดำทั้งสามยืนเรียงแถวอยู่ในลานบ้าน ศาสตราจารย์เหวินกับหยางอวี้เฟินเกือบจะจำไม่ได้

“ปีที่แล้วก็แดดเผา ทำไมปีนี้ถึงได้ดำขนาดนี้นะ?”

หยางอวี้เฟินหลุดปากพูดออกมาอย่างอดไม่ได้ ศาสตราจารย์เหวินได้ยินดังนั้นก็กลั้นหัวเราะไม่อยู่

“ดำจริง ๆ นั่นแหละ โดยเฉพาะพอมีฟันขาว ๆ ตัดกัน ถ้าเป็นตอนกลางคืน คงมองไม่เห็นเลยว่าคนอยู่ตรงไหน”

หูเจิ้งเฮ่าทั้งสามคนมองหน้ากันไปมา ทุกคนอยู่ด้วยกันทุกวันจนเคยชินแล้ว อีกทั้งพวกครูฝึกก็เป็นเหมือนกัน จึงไม่มีใครรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

“ย่าครับ หอมจังเลย ที่บ้านทำอะไรกินเหรอครับ?”

ลี่อู่ได้กลิ่นหอม มโนจิตก็ดึงกลับมาทันที