ตอนที่ 143 ลูกชายคุณฟังลูกชายผม

“ปล่อยให้หมูป่ามาทำลายแปลงทดลองแบบนี้เรื่อย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะตอนนี้ที่นักศึกษาส่วนใหญ่ยังไม่เคยเจอกับเรื่องพวกนี้ วันนี้ถือว่าโชคดีที่คนเยอะ หากมีนักศึกษาแค่คนสองคนแล้วเจอกับหมูป่าตัวโตเต็มวัยเข้า มันจะอันตรายขนาดไหน”

หวังซั่วขมวดคิ้วมุ่น การล้มหมูมาทำอาหารกินกันกลางแจ้งก็เพื่อปลอบขวัญนักศึกษา และยังกลัวว่านักศึกษาจะใจร้อนวู่วามอยากเข้าไปล่าหมูป่าในป่า จึงต้องเบี่ยงเบนความสนใจของพวกนักศึกษาไป

“งั้นฉันจะรายงานเรื่องขึ้นไปขอให้คนมาช่วยจัดการกวาดล้าง นี่เป็นภัยเงียบครั้งใหญ่จริง ๆ เมื่อก่อนไม่ได้มีหมูป่าเยอะขนาดนี้ ตั้งแต่พื้นที่แถบนี้ทั้งหมดถูกจัดสรรให้กับสถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตรของพวกเรา พืชผลและไม้ผลก็ปลูกมากขึ้นเรื่อย ๆ จนดึงดูดหมูป่าพวกนี้มา”