เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ลี่อู่ กางเกงนาย…”
มีคนส่งเสียงขึ้นมากะทันหัน นิ้วมือชี้ไปที่ก้นของลี่อู่ซึ่งโผล่พ้นออกมา
ลี่อู่พลันได้สติ สองมือรีบยกขึ้นไปกุมด้านหลัง แย่แล้ว ๆ เขาลืมไปเสียสนิท กระโปรงหญ้าพรางตัวหลุดหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย คุณพระช่วย!
ทุกคนต่างกลั้นไม่ไหวในพริบตา พากันหัวเราะร่าขึ้นมา
หูเจิ้งเฮ่ากลั้นแล้วกลั้นอีก สะกดเสียงหัวเราะเอาไว้
“ไปเถอะ กลับไปเปลี่ยนกางเกง”
หูเจิ้งเฮ่าดึงตัวลี่อู่ไป โดยมีลี่เหวินเดินตามหลังอยู่เงียบ ๆ
“พี่ใหญ่ กางเกงตัวนี้ต้องเย็บก่อนค่อยซักหรือว่าซักก่อนค่อยเย็บ?”
ลี่อู่เปลี่ยนกางเกงตัวใหม่เรียบร้อย คราวนี้ก็ไม่รู้สึกอับอายแล้ว พลางมองกางเกงของตัวเองที่ขาดเป็นรูใหญ่กว่าใบหน้า เอียงคอหันไปมองหูเจิ้งเฮ่า
“ซักให้สะอาดก่อนเถอะ อากาศร้อนแห้งเร็ว คราวหน้าห้ามขี้เกียจอีกนะ”