กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ทะเบียนบ้านของแม่กับทะเบียนบ้านของเด็กทั้งสองคนอยู่ที่ฉันหมดเลยค่ะ”
พอฉินเนี่ยนเอ่ยปาก เสิ่นเซี่ยนจวินก็รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมา สรุปว่าทั้งครอบครัวมีแค่เขาคนเดียวที่มีชื่อในทะเบียนบ้าน เขาเป็นคนไร้ครอบครัวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน! ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ ไม่มีใครบอกเขาสักคนเดียว!
เสิ่นเซี่ยนจวินมองแม่ของตนด้วยสายตาตัดพ้อ
“แกก็ไม่เคยถามเองนี่ อีกอย่าง ทั้งหมดมันก็เป็นปัญหาของแกเองไม่ใช่รึไง แกควรทบทวนตัวเองให้ดีเถอะ เอาล่ะ แม่ต้องไปค้นหาเสื้อผ้าก่อน พรุ่งนี้จะไปเที่ยวพระราชวังฤดูร้อนอี้เหอหยวนกับแม่ยายของแกแล้ว”
หยางอวี้เฟินทิ้งสองสามีภรรยาคู่นี้ไว้แล้วเดินเข้าห้องไป
“เซี่ยนจวิน แม่คิดถึงบ้านแล้ว พวกเราพาแม่กลับไปไหว้สุสานบรรพชนเถอะ คุณไปถามดูหน่อยว่าพวกเราจะออกเดินทางได้ไหม”