ตอนที่ 120 ซื้อ ซื้อ ซื้อ

“งะ งั้นฉันพากลุ่มเด็ก ๆ ออกไปเดินย่อยนะคะ”

ฉินเนี่ยนเองก็รู้สึกว่าตนต้องการออกไปเดินสักหน่อย เด็ก ๆ หลายคนต่างพากันเดินตามไปด้วยความดีใจ

“น่าเวทนาจริง ๆ ตอนนั้นน่าจะเตรียมข้าวของให้เนี่ยนเนี่ยนเพิ่มอีกหน่อย”

หยางอวี้เฟินอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

ศาสตราจารย์เหวินเองก็ปวดใจเหลือเกิน

“เมืองนอกนี่ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าดีกว่าพวกเราที่นี่ไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงปล่อยให้คนหิวโซขนาดนี้ เมื่อก่อนเนี่ยนเนี่ยนกินข้าวแค่ไม่กี่คำเอง อยากจะให้เนี่ยนเนี่ยนกินเพิ่มสักคำยังไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยังดีที่ทำกับข้าวไว้เยอะ”

“ความจริงแล้ว กับข้าวเมืองนอกพวกนี้มันแค่ดูหรูหราขึ้นมาหน่อยเท่านั้นเอง ไม่ได้อร่อยสักเท่าไหร่หรอก เนื้อพวกนั้นยังไม่สุกดีเลย กลิ่นคาวก็แรง”

ผู้อำนวยการหูเองก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยรำพึงออกมาคำหนึ่ง