ตอนที่ 102 บรรยากาศที่ดีตัดสินทุกสิ่ง

“อย่างนี้นี่เอง ขอบคุณมากครับคุณป้า งั้นผมไปหาแม่ก่อนนะครับ”

เสิ่นเซี่ยนจวินรู้สึกขมขื่นในใจ สะพายกระเป๋าเดินตามรอยล้อรถไปอย่างว่าง่าย

“แม่ ป้า ที่แท้ป้าก็อยู่ที่นี่เอง ผมไม่รู้เลยทิ้งเซี่ยนจวินไว้ที่หน้าบ้าน ถ้ารู้ว่าท่านอยู่ที่นี่ ผมคงพาเขาติดสอยห้อยตามมาด้วยแล้ว”

หูจวินก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าหยางอวี้เฟินจะอยู่ที่บ้านของตน

“ไม่เป็นไรหรอก เขามีขาเดินเองได้ รออีกสักเดี๋ยวก็กินข้าวได้แล้ว แม่ว่าต้องทำบะหมี่เพิ่มอีกหน่อย”

หยางอวี้เฟินพูดพลางเดินกลับเข้าห้องครัวไป ปล่อยห้องรับแขกไว้ให้สองแม่ลูกศาสตราจารย์เหวิน

“นี่คือการเรียนรู้สิ้นสุดลงแล้วใช่ไหม ลูกไปชำระล้างร่างกายก่อนเถอะ แม่จะไปช่วยป้าของลูก ลูกทำให้เร็วหน่อยล่ะ อีกประเดี๋ยวมาดูแลเสี่ยวเป่าด้วย”