ตอนที่ 84 เผือกไปเผือกมาโดนตัวเอง

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?”

หยางอวี้เฟินพาเด็กทั้งสองคนมาถึงก็เห็นกุ้ยเซียงนั่งเหม่อลอยอยู่ในลานบ้าน ขอบตากลมแดงก่ำ เห็นชัดว่าเพิ่งจะหลั่งน้ำตาไปได้ไม่นาน

“พวกหนูสองคนเล่นอยู่ในลานบ้านนะ ย่าจะคุยกับย่ากุ้ยเซียงของพวกหนูหน่อย”

เด็กทั้งสองว่าง่ายจึงเริ่มเล่นกันตามประสา

“อวี้เฟิน เธอว่าคนเราเลี้ยงลูกไปเพื่ออะไรกันแน่? ฉันกับพ่อของเด็ก ๆ กัดฟันลำบากตรากตรำฟูมฟักพวกมันจนโต ทั้งหาเมียให้ทั้งสร้างบ้านให้”

กุ้ยเซียงรู้สึกเพียงว่ามีความขมขื่นอัดแน่นเต็มอก

“ลูกสะใภ้สองคนกลัวที่บ้านจะไม่มีปัญญาใช้หนี้จนคิดจะหนี มีปราณอาฆาตฉันยังพอเข้าใจได้ แต่เจ้าคนโตมัน... มันไร้หัวใจสิ้นดี!”

ศีรษะของกุ้ยเซียงก้มผลุบลงไปทันที