กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“แม่คะ พวกเรากลับมาแล้วค่ะ”
เสียงของฉินเนี่ยนดังขึ้น เสิ่นเซี่ยนจวินยืดตัวตรงมองไปทางประตู แม่ลูกสามคนจูงมือกันก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา
“พ่อ!”
เห็นได้ชัดว่าต้าเป่าเด็กคนนี้ความจำไม่เลว จำได้ในทันที
“เออ ลูกชายคนเก่ง”
ผู้ชายล่ะนะ โดยเฉพาะวัยขนาดเขา ย่อมปรารถนาจะมีภรรยาและลูก ๆ เคียงข้างอย่างอบอุ่น
“เอ้อร์เป่า เรียกพ่อสิจ๊ะ”
ฉินเนี่ยนโน้มตัวลงเอ่ยข้างกายเอ้อร์เป่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“พ่อ”
เอ้อร์เป่าเรียกอย่างว่าง่าย ทว่าสายตากลับจ้องมองใบหน้าของเสิ่นเซี่ยนจวิน หนวดหายไปแล้ว ดูเหมือนจะไม่เหมือนเดิม