กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ในแปลงทดลอง หวังซั่วมองต้นกล้ามันเทศของตัวเองด้วยความปวดใจ
ทั้งที่มันยังโตต่อไปได้อีกแท้ ๆ แต่นี่ก็เป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่เขาสามารถยื้อไว้ได้แล้ว
“ศาสตราจารย์หวัง ภรรยาคุณมาหา บอกว่าที่บ้านมีธุระ ให้คุณรีบกลับบ้านสักเที่ยว”
หวังซั่วได้ยินดังนั้นจึงแบกจอบไปเก็บในกระท่อมเก็บเครื่องมือ แล้วสาวเท้าเดินออกไปข้างนอกทันที
“ฟางเฟิน ที่บ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?”
“แม่กับแม่บุญธรรมมีธุระจะคุยกับคุณ ค่อนข้างด่วนทีเดียว”
หากไม่ด่วนก็คงไม่ให้เธอวิ่งมาหาถึงที่นี่โดยเฉพาะหรอก
หวังซั่วได้ยินเช่นนั้นจึงให้ฟางเฟินนั่งซ้อนท้าย ส่วนเขาเป็นคนปั่นจักรยาน
“แม่ แม่บุญธรรม ฉันไปตามหวังซั่วกลับมาแล้วค่ะ ฉันขอพาเหยาเหยาไปทำกับข้าวก่อนนะคะ”