ตอนที่ 24 รับเป็นแม่บุญธรรม

“สหกรณ์จัดจำหน่ายก็มีผ้าห่มไฟฟ้าขายแล้วครับ ราคาเท่ากับที่ห้างสรรพสินค้าเลย ไม่เสียเวลาด้วย อีกอย่าง ลานบ้านแม่ผมก็ต้องเป็นป้าแน่ ๆ ที่ช่วยเก็บกวาดให้ เมื่อกี้ผมกลับไปดูมาแล้ว รบกวนป้าต้องเหนื่อยจริง ๆ ครับ”

หวังซั่วเองก็คิดว่าช่วงที่แม่หลับจะกลับมาเก็บกวาดลานบ้านของแม่เสียหน่อย ใครจะรู้ว่าพอกลับถึงบ้าน ทุกอย่างในบ้านกลับถูกเก็บกวาดอย่างเรียบร้อยหมดจด ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าใครเป็นคนช่วย

ป้าหยางไม่ได้หวังอะไรจากบ้านตนเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังช่วยเขาครั้งแล้วครั้งเล่า โดยเฉพาะครั้งนี้ เดิมทีเขาคิดว่าจะสอนหนังสือนักเรียนให้เสร็จอีกวันแล้วค่อยกลับมาดูแม่

แต่ถ้าถึงเวลานั้นเข้าจริง ๆ ทุกอย่างคงสายเกินไป และเขาคงต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

ดังนั้นแค่ผ้าห่มไฟฟ้าผืนเดียว จึงเทียบไม่ได้เลยกับอะไรทั้งสิ้น