ตอนที่ 7 หน้าหนาจริงเชียว

“กรี๊ด! นังแก่! เธอรู้ไหมว่ารองเท้าหนังคู่นี้ของฉันหายากขนาดไหน? เงินเดือนหลายเดือนของเธอไม่รู้จะซื้อได้หรือเปล่า เธอบังอาจเอาน้ำสกปรกมาสาดใส่ฉัน สมแล้วที่เป็นพี่เลี้ยงที่ฉินเนี่ยนจ้างมา นิสัยถอดแบบฉินเนี่ยนมาเปี๊ยบ!

ฉันบอกไว้เลยนะ ชดใช้เงินมา 30 หยวน! เธอคิดว่าที่นี่คือบ้านนอกที่เธออยู่หรือไง ถ้าไม่ยอมชดใช้ ฉันจะให้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยลากเธอไปสถานีตำรวจ!”

อี้เมิ่งหลิงกระทืบเท้าเร่า ๆ ทว่าน้ำบนพื้นกลับยิ่งกระเซ็นหนักกว่าเดิม

หยางอวี้เฟินวางกะละมังลง แล้วยืนจ้องอี้เมิ่งหลิงอยู่อย่างนั้น ป้าหลิวกับป้าจางที่อยู่ข้างบ้านได้ยินเสียงเอะอะก็รีบวิ่งมาทันที

“เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น? น้องหยาง นี่มันสหายอี้เมิ่งหลิงไม่ใช่เหรอ? เธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?”

ป้าหลิวจำอี้เมิ่งหลิงได้ทันที