กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 150 ในที่สุดก็เผยหางจิ้งจอกออกมาแล้วงั้นเหรอ?!
เซี่ยหย่งอันเห็นท่าทียืนกรานแข็งกร้าวของเซี่ยเฉิน ก็ตระหนกตกใจในใจ
เขาคิดว่าบุตรบุญธรรมคนนี้จะสงบเจียมตัวลงบ้างเมื่ออยู่ต่อหน้าคุณย่า ทว่าผลลัพธ์กลับยิ่งกำเริบสำราญไร้เกรงกลัวอย่างนั้นหรือ?!
เซี่ยเฉินคิดจะทำอะไรกันแน่?!
หรือว่า...... อยากจะรับตัวคุณย่าออกไป?!
พอคิดมาถึงตรงนี้ มุมปากของเซี่ยหย่งอันพลันชูเชิดโค้งเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย
ก็กลัวแค่ว่าเซี่ยเฉินจะไร้ซึ่งสิ่งที่ปรารถนา จนไม่มีสิ่งใดกุมจุดอ่อนเขาได้
แต่ดูจากตอนนี้ เรื่องของคุณย่า เขาไม่มีทางปล่อยมือไม่แยแสแน่นอน!
“หร่านหร่าน ถ้าอย่างนั้นลูกก็ขึ้นไปบนบ้านเอาสมุนไพรเถอะ ให้เสี่ยวเฉินอยู่เพื่อนคุณย่าให้มากหน่อย” เซี่ยหย่งอันยิ้มแย้มเต็มใบหน้าขณะเดินเข้ามา
เซี่ยหร่านปล่อยมือจากที่เท้าแขนอย่างไม่เต็มใจในใจ แต่ภายนอกกลับทำเป็นว่าว่าง่าย “ตกลงครับ คุณพ่อ”