ตอนที่ 137 ในใจไม่มีความสำนึกบ้างเลยหรือไง

ตอนที่ 137 ในใจไม่มีความสำนึกบ้างเลยหรือไง

ในที่สุดลั่วหมิงอวี่ก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ทั้งที่กลัวเหมือนกัน ทำไมถึงมีแค่ตนเองที่ร้องโวยวายไม่หยุดกันล่ะ

ส่วนหลี่ซือฝานกลับยืนสงบนิ่งอยู่ข้าง ๆ มองตนเองกางเล็บกางเยวี่ย แถมยังถือโอกาสยื่นมือมาโอบเอวไว้อีก...

“นายไม่ได้เสแสร้งอยู่หรอกนะ” ลั่วหมิงอวี่หรี่ตากวาดมองไป โดยไม่ทันสนใจว่าตนเองยังเกาะอยู่บนตัวหลี่ซือฝาน

ทว่ายังไม่ทันที่เจ้าตัวจะตอบกลับ หลี่จิ้งเฟยที่อยู่ข้างหน้าก็หันกลับมาทันที “ในที่สุดนายก็รู้จักใช้สมองขึ้นมาบ้างแล้ว”

ตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ ที่โดนหลอกในบ้านผีสิงจนฉี่ราดกางเกง น้องชายแท้ ๆ ผู้ใสซื่อแต่ร้ายลึกคนนี้ก็เริ่มฝึกฝนความกล้าอย่างหนัก

เพื่อที่จะได้มีโอกาสระเบิดฝีมือการแสดงอีกครั้งในวันใดวันหนึ่ง