กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 130 คำว่าเข้าใจผิดประโยคเดียวก็เอามาถูไถให้ผ่านไปได้เรื่อยๆ อย่างนั้นหรือ?!
ฉินฉู่อวี๋ใช้หางตาเหลือบเห็นเซี่ยเฉินส่งกระดาษโน้ตขึ้นไปแล้ว ในใจเริ่มรู้สึกคลางแคลงขึ้นมา
ทำไมถึงรวดเร็วขนาดนี้ รู้คำตอบล่วงหน้าอยู่แล้วหรือเปล่า?!
ด้วยความลำเอียงของผู้กำกับหลี่ เรื่องแบบนี้มีโอกาสเกิดขึ้นจริง ๆ!
ไม่มี ความยุติธรรมอะไรเลยแม้แต่น้อย เช่นนั้นยังจะแข่งเหี้ยอะไรอีก?!
ถึงอย่างไรก็ทำไม่ได้อยู่แล้ว!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ด้วยความแค้นเคือง ฉินฉู่อวี๋จึงเงยหน้าขึ้นตรง ๆ “ขอโทษด้วยครับ โจทย์ข้อนี้ฉันทำไม่ได้”
“รู้อยู่แล้วว่านายทำไม่ได้ วันหลังอย่าสร้างภาพเป็นเด็กเรียนอัจฉริยะอีกเลย มันตบหน้าตัวเองได้ง่าย ๆ นะ” ลั่วหมิงอวี่เอ่ยชวนให้แยกย้าย “สลายตัว ๆ กลับไปนอนได้แล้ว!”
ทว่าฉินฉู่อวี๋กลับส่งเสียงเรียกออกมาด้วยน้ำเสียงไม่หนักไม่เบา “เดี๋ยวก่อน”