ตอนที่ 120 หากยอมจำนน พ่อคงจับผมมัดขึ้นไปเล่นสักร้อยรอบ!

ตอนที่ 120 หากยอมจำนน พ่อคงจับผมมัดขึ้นไปเล่นสักร้อยรอบ?!

ตอนที่เดินออกจากบ้านอาถรรพ์ เซี่ยเฉินกับฮั่วเหวินเย่เดินเคียงข้างกันอยู่ท้ายแถว

ช่างภาพรู้สึกว่าบรรยากาศดูแปลกไปเล็กน้อย จึงรีบก้าวเท้าเร็วขึ้นเพื่อเว้นระยะห่างจากทั้งสองคน

วินาทีถัดมา เซี่ยเฉินก็รู้สึกคันยุบยิบที่ข้างหู

“รู้ตั้งนานแล้วว่าผมคาดเดาผิด ทำไมถึงไม่พูดออกมาล่ะ ตั้งใจเหลือหน้าไว้ให้ผมเหรอ”

น้ำเสียงต่ำนุ่มมีเสน่ห์ราวกับมีอุ้งเท้าเล็ก ๆ มาสะกิดเกาหัวใจของเขา

“กระแอม!” เซี่ยเฉินกระแอ่มไอแก้เขิน “คุณคิดมากไปแล้ว ฉันแค่ อยากจะยืนยันให้แน่ใจเป็นครั้งสุดท้าย ในฐานะมืออเมเจอร์ คุณวิเคราะห์ได้ถึงขนาดนี้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว”