กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 106 หากคนที่จะเล่นไม้ป่าเดียวกันคือฮั่วเหวินเย่…...
ในที่สุดลั่วหมิงอวี่ก็สัมผัสได้ว่าการเสพข่าวชาวบ้านแบบเผือกใกล้ชิดมันตื่นเต้นขนาดไหน
เขาแอบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เล็งไปที่ท้ายทอยของทั้งสองคนที่แทบจะชนกัน แล้วกดปุ่มถ่ายภาพทันที
ผลก็คือได้ยินเสียง “แชะ” ดังขึ้นมา
สายตา ทุกคู่บนรถบัสย้ายหันมามองในทันใด
ลั่วหมิงอวี่ไม่มีที่ให้หลบซ่อน ได้แต่เกาหัวด้วยรอยยิ้มอับอาย “ขอโทษทีครับ ลืมปิดแฟลช!”
“คุณกำลังถ่ายอะไร” ฮั่วเหวินเย่เหลือบมองกล้องที่เล็งมาทางตนเอง แล้วถามด้วยน้ำเสียงมืดมน
รอยยิ้มบนใบหน้าของลั่วหมิงอวี่แข็งค้าง “ถ้าฉันบอกว่าฉันกำลังถ่ายวิว คุณจะเชื่อไหม”
“เหอะ” ฮั่วเหวินเย่นพ่นลมหายใจดูแคลนออกมาคำหนึ่ง