กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 102 หากยังไม่ยอมเลียเมล็ดข้าวที่มุมปากออกอีก ฉันจะช่วยนายเอง…
เซี่ยหย่งอันวางสายโทรศัพท์ พี่ใหญ่ก็รีบขยับเข้ามาใกล้ แล้วถามด้วยความประหลาดใจ “พ่อ วันมะรืนนี้จะได้พบกับศาสตราจารย์สมิธจริง ๆ หรือครับ?!”
“ผม นัดตั้งหลายครั้ง ผู้ช่วยของเขาไม่เคยตอบตกลงเลยสักนิด…”
เซี่ยหย่งอันเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง บนใบหน้าปิดบังความภาคภูมิใจเอาไว้ไม่มิด “ครั้งนี้ฉันเป็นคนออกหน้าเอง จะไปเปรียบกับเมื่อก่อนได้ยังไง?!”
“ตระกูลเซี่ยคงพอจะมีชื่อเสียงในต่างประเทศอยู่น่า”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวเสริมอีกประโยค
เซี่ยเจิ้นถิงพยักหน้าเห็นพ้องอย่างยิ่ง “พ่อครับ ยังคงต้องเป็นพ่อจริง ๆ!”
ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด คำกล่าวนี้ไม่ผิดเลยสักนิด!
ดูท่าบารมีของตัวเองยังคงต้องเร่งสร้างและกระชับให้มั่นคงต่อไป!