กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 50 ฉันเตือนนายแล้วนะว่าอย่ามาเป็นตัวถ่วง!
วิ่งไล่ตามไปหลายเมตร กว่าเซี่ยหร่านจะส่งเสียงรั้งเซี่ยจิ่นหรานเอาไว้ได้
หันกลับมาอย่างกะทันหัน แสดงสีหน้าที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เพ่งมองน้องชายแท้ ๆ ที่เพิ่งตามตัวกลับมาได้ไม่นาน “เซี่ยหร่าน นายแน่ใจจริง ๆ เหรอว่าปุ๋ยเกษตรหมักเสร็จแล้ว?!”
ถ้าเคยถูกค้ามนุษย์มาจริง ๆ จะไม่รู้เรื่องพวกนี้เชียวหรือ
เซี่ยจิ่นหรานเริ่มตกอยู่ในความสงสัยเป็นครั้งแรก
“ฉัน...” เซี่ยหร่านก้มหน้าลงด้วยความอับอาย “ขอโทษครับพี่สาม ฉันไม่แน่ใจ”
“แล้วทำไมถึง...” พอได้ยินน้องชายแท้ ๆ เอ่ยปากยอมรับผิดทันที เซี่ยจิ่นหรานก็ไม่อาจทำตัวแข็งกร้าวได้อีก