กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 33 ค่ารักษาของฉัน ฉันตัดสินใจเอง!
โอนเงินก่อนเนี่ยนะ?!
เซี่ยเฉินฝันกลางวันอยู่หรือไง?!
ทำไมแค่ตาแก่ใกล้ตายคนหนึ่งแกล้งป่วย ฉันต้องเป็นคนจ่ายด้วย?!
ต่อให้ไม่ได้แกล้งป่วยแล้วจะทำไม? ผลักนิดผลักหน่อยก็จะแหลกเป็นชิ้นๆ แล้วรึไง? แก่แล้วไร้ประโยชน์จริง ๆ!
เซี่ยหร่านไม่ยอมอย่างยิ่ง พออ้าปากคิดจะโต้แย้ง กลับพบว่ากล้องถ่ายทอดสดกำลังจับจ้องมาที่ตนเอง ราวกับจะตีแผ่ด้านที่เย็นชาไร้ความสงสารของตนให้ผู้ชมและแฟนคลับเห็นจนหมดไส้หมดพุง