กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 515 ภาคพิเศษ ตอนโจวหานฉาน (จู่ ๆ ก็ฟื้นคืนชีพ)
“พี่ชาย พี่ชาย”
เด็กหญิงอายุราวสามขวบใส่กระโปรงสั้นสีชมพู ดวงตาใสเป็นประกาย อีกด้านหนึ่ง เด็กชายที่อายุมากกว่านิดหน่อยกลับฝืนยิ้มออกมา
“หานฉาน จากนี้ไปเหลือแค่เราสองคนแล้ว”
โจวเฉินลูบหัวเล็ก ๆ ของโจวหานฉาน
โจวหานฉานไม่เข้าใจ ถามว่า “แล้วท่านพ่อกับท่านแม่ไปไหนกัน?”
โจวเฉินพูดว่า “พวกเขาไปที่ที่ไกลมาก เหมือนกับปู่กับย่า”
ฝนตกปรอย ๆ ไม่ขาดสาย เรือนหลังงามที่เคยรุ่งเรือง คนพวกนั้นตัวสูงใหญ่แต่เย็นชา ไล่เด็กน้อยสองคนที่ยังไร้เดียงสาออกไปอย่างไม่ปรานี
บ้านของพวกเขา... ไม่มีแล้ว!
พริบตาเดียวก็สิบปีให้หลัง