กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 496 ศึกชะตากรรมครั้งที่สาม (สิบเก้า)
“นั่นมัน...”
สายธารแห่งกาลเวลาราวกับถูกตัดขาด แยกออกเป็นสองเสี่ยง
ครึ่งหนึ่งเป็นสีดำที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น กลืนกินแสงทั้งหมด เน่าเปื่อยร่วงโรย อีกครึ่งหนึ่งขาวจนแสบตา ราวกับชีวิตทั้งหมดถูกเผาไหม้จนถึงขีดสุดแห่งความรุ่งเรือง
ตรงกลางรอยต่อระหว่างเป็นกับตาย ร่างเงาหม่น ๆ ร่างหนึ่งค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น รูปร่างอ่อนช้อยงดงาม เหยียบย่างอยู่บนสายธารแห่งกาลเวลา นางเพียงเดินมาช้า ๆ แต่ราวกับพาโลกทั้งใบมาซ้อนทับกัน จัดระเบียบใหม่จนคนหายใจไม่ออก
นั่นก็คือ ‘บรรพาจารย์ภูเขาลำน้ำ’ ที่พวกเขาตามล่าอยู่จริง ๆ