กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 ยื่อเยว่เจ้าหซานเหอ (สามสิบเอ็ด)
หลิงจิ่วเซียวไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดี
ข่าวดีก็คือ ท่านมังกรคือเซียนแท้ในตำนานนั้น ถึงหลิงจิ่วเซียวจะยังไม่ค่อยเชื่อก็เถอะ
ข่าวร้าย เขาถูกคนคิดบัญชีอีกแล้ว แต่เรื่องนี้ก็ไม่สำคัญเท่าไหร่
หลงเจวี๋ยเสินเห็นว่าบรรลุเป้าหมายไปส่วนหนึ่งแล้ว จึงหันไปทางหวังซู่ที่อยู่ข้างๆ “ต้นไม้เล็ก เดี๋ยวจะเจ็บนิดหน่อย อดทนไว้หน่อยนะ”
หวังซู่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ตอนนี้เอง หลงเจวี๋ยเสินยื่นกรงเล็บมังกรอันคมกริบออกมา ปลายเล็บตวัดลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงร้องโอ๊ยของหวังซู่ กิ่งไม้ท่อนหนึ่งก็ตกลงบนมือของหลงเจวี๋ยเสิน
หวังซู่น้อยใจมาก