กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 469 ตะวันจันทร์ส่องภูผาและสายน้ำ (28)
ในภูเขาด้านหลัง
ซูเฉินมีรอยยิ้มลึกลับประดับอยู่ที่มุมปาก แขนเสื้อปลิวไสวไปตามลม เบื้องล่างมีผืนทะเลแผ่กว้างอยู่เหนือทะเลเมฆ มองไปไกลสุดลูกหูลูกตา
ในใจของหลงเจวี๋ยเสินคิดว่า “ไอ้บ้านนอกคนนั้นต้องซวยอีกแน่ ๆ”
หลิงจิ่วเซียวกลับมาที่สำนักอีกครั้ง เขาขอเข้าพบซูเฉินอย่างเรียบร้อย แล้วรายงานผลการรบในแดนเซียนอู่
ซูเฉินได้แต่ อืม ๆ ๆ แล้วก็เอ่ยชมหลิงจิ่วเซียว
หลังจากนั้น หลิงจิ่วเซียวก็มีแรงฮึดมากขึ้นไปอีก
ตอนนี้พริบตาเดียวก็ผ่านไปห้าปีแล้ว
ในห้าปีนี้ เริ่มจากหยวนเหลาที่ได้ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิ จากนั้นก็รวมทั้งใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว