กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 459 ดวงตะวันและดวงจันทร์ส่องสว่างภูผาแมนน้ำ (สิบแปด)
หลิงจิ่วเซียวเห็นผู้อาวุโสสะสางวิกฤตได้ง่ายดาย แถมยังทำให้ทุกคนรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณ แม้จะแยกย้ายกันไป ความรู้สึกนั้นก็ยังมาจากใจจริง
หลิงจิ่วเซียวพูดอย่างประหลาดใจ “ที่แท้ท่านก็เก่งกาจขนาดนี้เลยหรือ?”
ผู้อาวุโสเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่ง “เจ้าหนู ตอนนี้รู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมเจ้าแม้แต่จะเป็นศิษย์จดชื่อของข้าก็ยังไม่มีสิทธิ์?”
หลิงจิ่วเซียว: “หึหึ”
“ท่านเก่งกาจขนาดนี้ ทำไมไม่ปรากฏตัวตั้งแต่แรก?”
หลิงจิ่วเซียวจำได้ว่าผู้อาวุโสดูเหมือนจะตื่นขึ้นแล้วก่อนที่เขาจะถูกไล่ล่าเข้าไปในมิติพิเศษ
พอได้ยินคำนี้ ผู้อาวุโสไอสองทีแล้วพูดว่า “หัวสมองเจ้าไอ้หนูก็ยังอ่อนอยู่หน่อย”