กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 ห้วงเทพผู้เป็นเจ้า (สิบเจ็ด)
ลมกับเมฆปั่นป่วนปั่นป่วนไปหมด
พอซูเฉินก้าวออกไป
โซ่ตรวนนับไม่ถ้วนที่พันธนาการตัวซูเฉินอยู่ก็แตกกระจุยในพริบตา
“ขั้น...ขั้นมหาอริยะจุดสูงสุด!”
ผู้อาวุโสตระกูลจ้าวสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังที่ปะทุขึ้นมาทันที สีหน้าตกใจสุดขีด
ร่างเล็กจ้อยของซูเฉินที่อยู่เหนือตระกูลจ้าวดูเหมือนกำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ... นี่เป็นวิธีที่พวกเขาไม่มีทางเข้าใจ ทั้งที่ร่างของซูเฉินไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด แต่ตอนนี้พอพวกเขามองซูเฉิน กลับรู้สึกเหมือนมดมองช้าง เหมือนแมลงชีปะขาวแหงนมองท้องฟ้า
ฟ้ามืดลง!